وبلاگ

نایک چگونه به وجود آمد؟

تاریخچه نایک

نایک را بیل باورمن و فیل‌نایت در سال ۱۹۶۴ تأسیس کردند. با یک دست دادن ساده، هر دوی آنها ۵۰۰ دلار سرمایه‌گذاری کردند، کفش تایگر را از ژاپن وارد کنند و در آمریکا بفروشند. در آن زمان، برندهای کفش آلمانی در بورس بودند و ورزشکاران قهرمان در تمام دنیا از آنها استفاده می‌کردند. این دو نفر شرکت Blue Ribbon Sports را افتتاح کردند، که بعدها آن را به عنوان نایک شناختیم.

داستان موفقیت نایک برای هر کسی که به کسب و کار در زمینهٔ کالاهای ورزشی علاقه‌مند است، ارزش شنیدنش را دارد. بنابراین ما خلاصه‌ای از داستان موفقیت این شرکت را برای شما فراهم آوردیم.

آغاز

بیل باورمن یک مربی دو میدانی در دانشگاه اورگان بود که در آمریکا چهرهٔ مشهوری به شمار می‌رفت. او علاقهٔ شدیدی به این رشته داشت و برای پیشرفت عملکرد ورزشکاران اهتمام می‌ورزید. فیل نایت یک دونده بود و در برنامهٔ دوندگی باورمن شرکت کرد و بعدها به تحصیلات خود ادامه داد و مدرک ام‌بی‌اِی را از استنفورد گرفت. باورمن و نایت هردو احساس کردند که تکنولوژی ساخت کفش امکان پیشرفت داشته باشد. نایت حتی مقاله‌ای دربارهٔ کفش‌های با کیفیتی که ژاپن می‌توانست آنها را تولید کند و با بسیاری از برندها رقابت می‌کرد،  نوشت.

بیل باورمن به صورت فعال تلاش خود را در جهت طراحی کفشی امن، راحت و ارزان گذاشته بود تا عملکرد دانشجویانش را افزایش دهند. درحالیکه طرح‌های اولیهٔ او موفقیت‌آمیز نبود، مقالهٔ فیل نایت به عملی کردن این رؤیا و به واقعیت رساندن آن کمک شایانی کرد. نایت ایدهٔ خودش را به چندین سرمایه‌گذار نشان داد، اما هیچ کدام نپذیرفتند. باورمن وقتی پیش مربی قدیمی خود رفت، او را قانع کرد که شراکت برای هردوی آنها بهترین گزینه است.

شرکت در حال توسعه

همانطور که شرکت شروع به رشد کرد، ایمیل‌های سفارشی بسیار زیادی برای آنها رسید. مؤسسان شرکت کم کم متوجه شدند که آینده‌ٔ آنها می‌تواند در تولید باشد، نه فروش مستقیم و توزیع. بنابراین آنها تلاش خود را معطوف به نایک، یعنی شرکت طراحی و تولید کفش کردند. در آن زمان، آنها لوگوی معروف نایک را به صورت رسمی معرفی کردند. می‌توان گفت که حداقل دو عامل در موفقیت نهایی آنها نقش داشت.

اولین عامل این بود که در طول این زمان، باورمن و نایت پیوسته در فناوری تولید کفش دست به اصلاحات و تغییرات می‌زدند. این دو هیچگاه فکر کردن در این باره که،  کفشها چطور  می‌توانند بهتر شوند را رها نکردند. وقتی کفش‌ها بهترین عملکرد را دارند، به طور اتوماتیک عملکرد ورزشکار را افزایش می‌دهند. بنابراین توانستند تا طراحی‌های جدیدی ارائه دهند، که در بعضی مسابقات دوی مقدماتی محلی در اورگان استفاده شد.

دومین عامل مربوط به نحوهٔ تفکر امروز ما دربارهٔ نایک است، چرا که امثال فِدرر و جوردن از افراد مشهوری بودند که از این برند حمایت کردند. برند نایک می‌دانست که نیاز به قهرمانان ورزشی دارد که از آنها حمایت و کفش‌های آنها را تبلیغ کند. در آغاز، توانستند این پتانسیل را در  استیو پریفونتین دوندهٔ مشهور اورگانی بیابند، که توانست با کفش‌های آنها به موفقیتی عظیم دست یابد. استیو در حالیکه که کفش‌های نایک را پوشیده‌ بود، توانست عملکرد شگفت‌انگیزی در المپیک مونیخ داشته باشد و در مجلهٔ  Sports Illustrated تصویرش به چاپ رسید.

برخی از چالش‌ها

در دههٔ ۱۹۸۰، این شرکت با فراز و نشیب هایی مواجه شد. آیروبیک تبدیل به پدیده‌ای عظیم شد و  حرکات خاص،  آن کفش‌های ویژه‌ را طلب می‌کرد. نایک در اینجا فرصتی عالی برای تولید کفش‌های مربوط به آیروبیک و روانه کردن آن به بازار داشت، اما این فرصت را از دست داد.

خوشبختانه، به زودی توانست خود را به عرصهٔ رقابت باز گرداند. آنها فناوری کیسهٔ هوا را طراحی و  معرفی کردند که طراحی به روز و کف clear sole داشت.

این ابداع با طراحی کفش‌هایی که ترکیبی از چند نوع کفش ورزشی بودند و ویژگی‌های هر کدام از این انواع را در خود جای داده بودند و به اصلاح به آنها cross-training shoe می‌گویند و تبلیغهای معروف «Bo Knows» دست به دست هم داد و موفقیتی چشم‌گیر برای آنها رقم زد.

از اصلی ترین عوامل موفقیت نایک دههٔ ۸۰ مایکل جوردن بود. Michael Jordan Air Nike’s  یکی از برندهای با دوام و معروف در زمان خودش بود.

گسترش

نایک در دههٔ ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ کار خود را به پوشاک، فوتبال، گلف،‌ و دیگر زمینه‌ها نیز گسترش داد. امروزه می‌توانید لوگوی تیک نایک را همه جا ببینید، از لباس‌های نرمش تا لباس‌های راحتی، فناوری تناسب اندام و مسلماً کفش‌های ورزشی. اما ، اخیراً چهره‌نایک به دلیل قهرمانان مشکل‌سازی چون تایگر وودز و لنس آرمسترانگ کمی مخدوش شد. اما، شکی نیست که دستاوردهای این شرک تحسین‌برانگیز است و حمایت گسترده‌ای از دنیای ورزش داشته‌است.

استفاده از دیگر شرکت‌ها

علاوه بر استفاده از افراد مشهور برای جذب مشتری، نایک توانست از چندین شرکت کوچک استفاده کند تا موفقیت خود را افزایش دهد. همچنین آنها چندین شرکت کوچک را فروختند تا عملیات خود را بدون مشکل و دغدغه ادامه دهند.

در حال حاضر نیز شرکتی چون Converse and Hurley International  یکی از  شرکت‌های جانبی اصلی شرکت نایک است. همچنین نایک برای بازیکنان فوتبال، بسکتبال و تنیس کفش‌های ویژه و منحصر به فرد همان رشته را تولید می‌کند.

نایک این موفقیت را مدیون تلاش و تصمیمات خردمندانهٔ مدیریتی است. در حال حاضر ، نایک ۵۰۰۰۰ کارمند به طور کل دارد. این برند خود به تنهایی ۱۰ میلیارد دلار ارزش دارد و هر سال سودی بالغ بر صدها میلیون دلار  در می‌آورد.

موفقیت نایک نتیجهٔ ابداعات پیوسته و سرمایه‌گذاری به‌موقع است که این چنین سودی را هر سال عاید آنها می‌کند.

نتیجه‌گیری

در حالیکه، نایک از زمان راه‌اندازی‌اولیه‌اش نوسانات زیادی داشته است، تا به حال ماندگاری خود را ثابت کرده‌است. داستان موفقیت این برند داستان هوشمندی و نوآوری است و می‌تواند الهام‌بخش بسیاری از شرکت‌هایی باشد که همین کسب و کار را پیش گرفتند.

یکی دیگر از علائم موفقیت نایک می‌تواند افزایش کفش‌های کپی و تقلیدی باشد، بعضی‌ شرکت‌هایی که لوازم ورزشی تولید می‌کنند، لوگوهای هم‌شکل یا شبیه با نایک دارند. اما، همه می‌دانیم که اگر گارانتی و  کیفیت خوب می‌خواهیم باید به دنبال برند اصلی باشیم.

 

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید